Dankwoord door Paul Breyne

Paul Breyne Nieuwjaarsreceptie
ma, 25/01/2016 - 21:42
Paul Breyne

Hieronder lees je het dankwoord door Paul Breyne:

Ik dank nationaal voorzitter Wouter Beke voor wie ik grote waardering heb, en Jan en Miguel, voor hun vriendelijke woorden.

Sommigen weten dat ik qua gezondheid een zeer moeilijke periode heb doorgemaakt en nog doormaak. Wellicht het moment om even in de acteruitkijkspiegel te kijken en enkele beschouwingen te geven over 45 jaar politiek en para-politiek leven.

Wanneer ik voor mezelf de balans maak van deze decennia dan kan ik niet anders dan een gevoel van diepe dankbaarheid opbrengen omdat de mensen mij al die jaren het vertrouwen en de ruimte hebben gegeven om te doen wat ik gedaan heb

Dankbaarheid vooreerst voor mijn ouders. Ik besef nu pas ten volle hoe ik mocht opgroeien in een gezin waar hartelijkheid en jovialiteit gepaard gingen met vanzelfsprekend engagement, en dit voor iedereen, zonder onderscheid van rang, stand, afkomst of opinie

Dankbaarheid voor degenen die in de St-Michielsschool, het college en de universiteit te Leuven, en niet in het minst de scoutsbeweging, deze ingesteldheid verder hebben uitgediept en mij een grote belangstelling voor de publieke zaak hebben bijgebracht

Dankbaarheid voor diegenen die mij al heel jong hun vertrouwen hebben gegeven, in de eerste plaats mijn voorgangers en de verantwoordelijken van de CVP en de sociale organisaties die mij aanspraken om mij voor te bereiden op een politieke functie. Ik zal bvb nooit de bijna kinderlijke vreugde van burgemeester Dehem, toenmalig arrondissementeel partijvoorzitter, vergeten toen ik in 1971 met het grootste aantal stemmen verkozen werd in het nationaal CVP-bureau. Ik zat daar naast figuren als Gaston Eyskens en Theo Lefevre, best indrukwekkend

Dankbaarheid ook aan de vele collega's en medewerkers in de diverse functies, de politieke vrienden en de vrienden tout court. We hebben samen een hele weg afgelegd; wij hebben onder meer de Westhoek kunnen transformeren van een verpauperde streek met hoge werkloosheid tot een streek met een stabiele economie en tewerkstelling zonder dat afbreuk werd gedaan aan de kwaliteit van het leven.
Dankbaarheid voor alles aan de mensen zelf. Ik vertrouwde hen en ik kreeg hun vertrouwen, simpelweg. Ik had de eer vooral als gouverneur veel staatshoofden en andere belangrijke mensen te mogen ontmoeten, maar ik was evenzeer thuis op het lokale voetbalveld of bij de vinkenzetters, bij stille vrijwilligers in rusthuizen en in de mantelzorg, bij zovele gewone mensen die ik mocht danken en feliciteren omdat zij misschien onbewust en bijdrage leverden aan een meer sociale samenleving. Eens moest ik op een kiesaffiche een eigen spreuk zetten, en ik koos eenvoudig "we kennen mekaar". Het was geen leugen. De CD&V lanceert nu de "Wij-actie", zeer terecht, maar in onze tijd was de verbondenheid met buren, dorpsgenoten streekgenoten iets vanzelfsprekends. De mensen kwamen met hun zorgen naar de politici, en ik probeerde hen te helpen

Dankbaarheid ook last but not least aan mijn echtgenote Anne en onze kinderen. Ik was niet altijd thuis. Het fameuze evenwicht werk-gezin was er niet altijd en ik voel er mij wel een beetje schuldig bij. Maar wij hebben 5 goede kinderen en zij hebben goede partners en kinderen. Ze zijn hier trouwens allemaal.